...og meiri sól.

Úff... það er búið að vera svo gott veður þessa dagana. Við fórum í sund í gær með Erlu, Ara, Emilíu og Arnóri, þau komu svo seinna um daginn til okkar og við grilluðum saman.

Í dag fórum við 3 í göngutúr niður að tjörn og þegar klukkan var komin yfir 12 var hitinn orðinn það óbærilegur að við drifum okkur heim. Eiríkur gafst upp á leiðinni og sofnaði í fanginu á pabba sínum.
Við erum búin að halda okkur inni megnið af deginum eftir það, enda sólin sterk og hitinn mikill og ekki hægt að vera úti í meira en 10 mínútur í einu.
Nú þegar líður á seinni partinn er reyndar farið að vera líft úti aftur. Þetta heldur áfram á morgun, víst, en restina af vikunni verða 15 stig og rigning.

Jæja, annar veðurpóstur, ég veit... en hefur maður einhvern tíma annað að tala um?

Sumarið er tíminn...

Ég sit hérna á sófanum og horfi út um svaladyrnar á glampandi sólskinið og er að spá af hverju ég sit hérna inni í tölvunni.
Kannski er það af því að Eiríkur er sofandi og það þarf að hlusta eftir honum. Annars er hann orðinn það stór að hann klifrar sjálfur upp úr rúminu þegar hann vaknar. Svo situr Haukur líka hérna við hliðina á mér þannig að hann heyrir nú líka í honum.
Kannski er það bara leti í mér að nenna ekki að labba 2 skref til að sitja í sólinni, en sjáið til... þá sér maður svo illa á tölvuskjáinn. Ég gæti líka farið út með tímarit, eða nýju bókina mína.

Já ég veit, ótrúlegt, en ég keypti mér bók um daginn: "101 things I learned in architecture school", og er nú þegar búin að læra helling af henni, til dæmis hvernig á að teikna línu. Hljómar kannski svolítið 'banalt', svo ég sletti nú svolítilli dönsku, en lína er ekki bara lína.

Þegar maður býr í landi þar sem sólskin og heiðskýrt og 20 stiga hiti er ekki eitthvað sem bara gerist einu sinni á ári, á maður svolítið til að vanmeta það. Auðvitað ætti maður að vera úti og njóta veðursins. Það er ekki eins og við verðum í Danmörku að eilífu og við eigum eftir að sjá mikið eftir veðrinu þegar við flytjum, en mikið er nú huggulegt að sitja hérna inni samt.

Það getur nú líka verið of mikið af því góða stundum. Ég fékk nú alveg nóg í gær eftir að hafa setið í sólinni í 5 mínútur. Það var bara allt of heitt.

Ég held að ég fari samt að hætta þessu kvarti yfir veðrinu og standi upp og setjist aðeins út, þó ekki væri nema í 5 mínútur. Heyrist líka Eiríkur vera að vakna rétt í þessu.

Ríkey.

Við fórum með bílinn okkar í skoðun um daginn og fengum ekki góða einkunn. Það þarf að skifta um dempara að aftan, sem við reyndar vissum og Haukur var búinn að panta. Þeir Gústi fóru svo í gær til að skifta um demparana, en auðvitað höfðum við fengið framdempara, en ekki afturdempara. Er þetta ekki bara týpískt?
Haukur fór svo í dag til að skila þeim og panta nýja. Eiríkur vil líka fá "dempanda" í sinn bíl og er búinn að vera að gera við hann í allan morgun.

Við komum heim í 2 vikur í sumar og höldum upp á þrítugsafmælið hans Hauks. Hann er farinn að verða gamall karlinn, veit ekki alveg af hverju maður ætti að halda upp á það, en eins og hann sagði sjálfur... maður verður bara þrítugur einu sinni.

Lítil frænka fædd.

Ég fékk óvænt símtal í gær í miðri stigagjöf alla leið frá Kanada.
Lína og Dave eignuðust litla stelpu, 9 dögum fyrir settan dag, þannig að ég átti nú ekki von á að heyra frá henni strax. Allt gekk vel skildist mér og allir voða hamingjusamir.
Innilega til hamingju enn og aftur elskurnar mínar.

No. 2

Ég er bara annsi ánægð með þetta... að vinna 2. sætið í Euro. Mjög spennandi keppni um annað sætið, ekki svo mikið um fyrsta. Það lá nú klárt frá fyrstu tölum.
Gott mál.

Seint blogga sumir en blogga þó...

Ja hérna, var að kíkja á bloggið mitt og það eru 2 ár, rúm, síðan ég skrifaði eitthvað síðast. Spurning um að fara að lífga þetta eitthvað við... við skulum sjá hvort það gangi.
Við erum að fara í Eurovision party í kvöld, en samt meira svona hygge en party samt. Ég hef tröllatrú á Jóhönnu Guðrúnu, en er nú samt ekki viss um að við vinnum. Noregur er sterkur, annars finnst mér líka Eistneska lagið flott. So sorry Anna mín, en ég held að Ísrael komist ekki langt.

Jæja. Best að fara að bera út boðskapinn um upprisu ofurbloggarans.
Ríkey.

P.s. auglýsi eftir barnabílstól í sumar, fyrir 15 kílóa, tveggja og hálfs árs gamlan strák :)

ladída

Sæl börnin góð.
Hvað segið þið gott í dag.

Við segjum allt ágætt hérna í Áló. Sólin er farin að skína, snjórinn farinn og vor í lofti. Það er nú samt ekki orðið heitt ennþá en það kemur.

Það styttist í að við komum heim, ekki nema 10 dagar í það. Það er allt á fullu í undirbúningi fyrir heimferð og skírn. Það er ekkert smá mikið vesen búið að vera að fá nafnið á stúfinn skráð. Það verður að vera búið að gefa honum nafn hér í DK áður en hann er skírður heima og þar sem það er nýbúið að breyta öllum ömtum í region, og þar af leiðandi búið að færa til í hver sér um hvað í sambandi við hluti, þá er allt í rugli. Við töluðum fyrst við kirkekontoret en gellan áttaði sig ekki á því að þar sem þetta er íslenskt nafn, þá gilda aðrar reglur, og sendi okkur niður í bæ á statsforvaltningen, nema þeir eru hættir að sjá um þetta nema sóknin ákveði að þeir þurfi að skipta sér af nafninu. Við fórum því í dag aftur á kirkekontoret til að redda þessu, en afleysingargellan sem er venjulega var leyst af af annarri núna og hún vissi ekkert um hvernig þetta færi fram og við þurfum því að bíða þar til á morgun til að vita hvort barnið geti loksins fengið nafn.
Þvílík og endemis endavitleysa. Ég þoli ekki að þurfa að eltast við svona.

Friðgeir, Anna Sigga og Ninja Tíbrá komu í heimsókn í gær og enduðu á því að borða með okkur kvöldmat. Við elduðum dírindis pítsu, eina með pestói því guttinn þolir illa tómata.
Við Anna Sigga ákváðum svo að fara í bæinn á miðvikudaginn, en okkur var boðið að vera með í mömmumorgnum með fleiri stelpum frá Íslandi og þær ætla að hittast á miðvikudaginn þannig að við förum bara í bæinn eftir það ef við nennum.

Ég fór í gær inn í herbergi að ná í dót fyrir strákinn og rak tærnar á mér mjög illa í stól á leiðinni til baka og ein táin á mér er öll bólgin og blá og marin. Þetta er ennþá mjög vont en ég held nú að hún sé ekki brotin. Ég er farin að geta beygt hana núna.
Þessi árátta í fjölskyldunni hans Hauks með að reka sig í allt er greinilega smitandi.

Á morgun förum við svo að hitta hinn mömmuhópinn og þá verður hann mældur og vigtaður. Það verður spennandi að sjá hvað hann hefur stækkað. Ég held að hann hljóti að vera kominn yfir 6 kg. Það verður upplýst á einhverjum af síðunum hans seinna.

Jæja. Þarf að fara að drífa strákinn inn.
Later,
Ríkey

The day after tomorrow

Sælir lesendur, ef einhverjir eru.

Aldeilis margt gerst síðan síðast. Það stórkostlegasta er sennilega það að eitt stykki drengur er kominn í heiminn... loksins.

Hann fæddist þann 27. desember kl. 8:27 um morguninn, eftir 25 tíma hríðir og skemmtilegheit.

Annars er nú hægt að lesa allt um það á síðunni hans gutta litla. Það er linkur hérna til hliðar, annars erum við að hugsa um að færa okkur um set svo að hægt sé að setja meira inn. Það eru heldur ekki allir sem geta séð myndirnar á þessari síðu sem við erum að nota í augnablikinu og stundum vesen að komast inn á hana.

Ég læt allavega vita.

Ég er ekki enn byrjuð á verkefninu mínu aftur, þrátt fyrir áætlanir um annað. Ég er náttúrulega fröken bjartsýn og hélt að ég gæti bara dundað mér við þetta verkefni á meðan drengurinn sefur á daginn en það er nú aldeilis ekki. Það er margt annað sem þarf að gera á heimilinu en að læra, svona þegar og ef maður fær tíma til þess.

En það er allt í lagi. Ég er búin að fá aukafrest til að skila og taka prófið. Ég á bara að láta vita hvenær ég er tilbúin og þá verður fundinn tími fyrir próf, sennilega annað hvort í júní eða ágúst.

Ég sé til hvernig gengur.

Tengdafjölskyldan kom í heimsókn í byrjun febrúar til að kíkja á gersemina og voru í viku. Maður sá varla drenginn á meðan. Ef ég hefði ekki þurft að gefa honum að borða hefði ég sennilega ekkert fengið að sjá hann.

Svo komu mamma og pabbi í surprise heimsókn fyrir um viku síðan og voru yfir helgina. Þau hringdu daginn áður til að láta okkur vita hvenær þau kæmu með lestinni. En það var alveg yndislegt að fá þau. Algjörlega best í heimi!

Við komum heim 22. mars og verðum í ca 3 vikur. Við ætlum að skíra strákinn og förum svo austur í ferminguna hennar Iðunnar Köru. Ég hlakka þvílíkt til.

Það er þvílíkt magn af snjó hérna í Álaborg núna. Það er búið að snjóa í 3 daga núna. Það hefur ekki verið svona mikill snjór í Danmörku í 30 ár. Þetta er nú samt ekki mikið miðað við það sem maður hefur oft séð heima, en huggulegt að fá loksins almennilegan snjó. Það er allt í lamasessi hérna og lögreglan að ráðleggja fólki að fara heim úr vinnunni því þetta á eftir að versna.

Ég setti inn mynd af drengnum hérna. Hef ekki hugmynd um hvort hún komi. Hann er frekar hissa á svipinn á henni, hehe.

Jæja, þá er hann vaknaður. Skrifa aftur seinna.

Ríkey mamma!